Wydaje się, iż bardzo rzadko w konfrontacji, w której udział z jednej strony biorą oddolne inicjatywy społeczności troszczących się o zachowanie pewnego stanu rzeczy, czy to dotyczącego środowiska naturalnego, czy kultury oraz dziedzictwa, a z drugiej odgórnie finansowane duże korporacje, szala zwycięstwa przesuwa się w kierunku pierwszej ze stron. Jednakże niejednokrotnie historia pokazała, że wszystko jest możliwe.
Przypadkowe odkrycie z początku lat 90-tych XX wieku (jak już dzisiaj wiemy) najstarszej na świecie sztuki naskalnej, występującej na otwartym stanowisku archeologicznym (open-air rock art site) na terenach północnej Portugalii prezentuje przykład scenariusza, w którym głos ludzi z różnych środowisk (lokalnych, naukowych, a także międzynarodowych) przezwyciężył realne zagrożenie, zarówno dla środowiska, ale przede wszystkim dla bezcennego dziedzictwa naszych odległych przodków.
Niniejszy referat prezentuje studium przypadku (case study), dokumentujące sytuację, w której walcząc o jedną wartość (zachowanie dziedzictwa kultury materialnej człowieka) możemy jednocześnie ochronić drugą (środowisko naturalne doliny rzeki Côa). Wniosek wynikający z zaprezentowanego tematu można ubrać w słowa, iż ochrona środowiska naturalnego nie kończy się jedynie na ochronie środowiska samej w sobie.

0 komentarzy

Dodaj komentarz

Avatar placeholder

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *